Παρασκευή, 28 Απριλίου 2006

Άξιον Εστί

Παροδικοί είναι οι έρωτες, αιώνια η συνείδηση της αγάπης.
Παροδικός είναι ο θάνατος, αθάνατη η αρχή της ζωής.
Παροδική η κίνηση των πλασμάτων των εφήμερων. Αιώνιο το μυστήριο της υπάρξεως.
Παροδικά τα έργα και η εξουσία του ανθρώπου. Αιώνια τροφή της ψυχής ο ουρανός. Παροδικό το φως της σελήνης. Αιώνιο το φως του σύμπαντος.
Παροδικός ο αριθμός των ανθρώπων. Αιώνιος ο θεός.
Παροδικά τα δόγματα και η καθ’ έκαστον ζωή. Αιώνιος ο κόσμος ο μικρός, που είναι μέγας.
Όλα όσα ύμνησε, ιδέες τοπία, αγώνες, καταστάσεις, έρωτες, όλα, το καθένα τους μικρά και παροδικά, κι όλα μαζί αθάνατα.
Μέσα σε κάθε τι που είναι «νυν» υπάρχει το «αιέν», που το ενώνει με το παν.
Άρα ο κόσμος ο μικρός είναι ένας κόσμος μέγας.
Άξιον Εστί λοιπόν να τον δοξολογεί η ψυχή του ανθρώπου!

Δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ανάλυση του «Άξιον Εστί» που ξέθαψα όταν το κάναμε στο σχολείο! (Τι θυμήθηκα τώρα ε;;;)
Ένα από τα λίγα αποσπάσματα που μ’αρέσει να διαβάζω στον εαυτό μου... Δεν ξέρω ... Είναι απλά ένας χείμαρος... από φως, ζωή.... χαμόγελα.... Ένας ύμνος... για το κόσμο μας:)

Άξιον Εστί!

1 σχόλιο:

Sailor είπε...

Καλησπέρα Ιφιγένια!
Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη
στην σελίδα μου και τα πολύ
όμορφα σου λόγια.
Αθάνατη η αρχή της ζωής
Αιώνιο το φως του σύμπαντος
Αιώνιος ο κόσμος ο μικρός
Όλα μαζί αθάνατα.
Σίγουρα ο κόσμος ο μικρός είναι
ένας κόσμος μέγας.
Άξιον Εστί λοιπόν !
Καλά έκανες και το θυμήθηκες
πρέπει κάποτε, κάποτε
να τα θυμώμασται
Είναι όντως
ένας ύμνος για τον κόσμο μας!

Βρέχει βροχή και στην καρδιά μου!

ο γιος της θάλασσας!